Saoedi-Arabië en Mexico zijn grote olieproducerende landen en G20-leden met economieën in verschillende fasen van transformatie. De diepe integratie van Mexico met de Noord-Amerikaanse maakindustriële toeleveringsketen contrasteert met de staatsgestuurde economische diversificatie van Saoedi-Arabië. Beide staan voor de uitdaging om olieafhankelijkheid te verminderen, maar vanuit zeer verschillende uitgangsposities en via andere strategische benaderingen.
Bbp en economische schaal
Het nominale bbp van Mexico van ongeveer USD 1,8 biljoen ligt boven de Saoedische USD 1,1 biljoen, waarmee Mexico de op een na grootste economie van Latijns-Amerika en de twaalfde economie ter wereld is. De Mexicaanse bevolking van 130 miljoen levert echter een bbp per hoofd van ongeveer USD 13.800 op, ruim onder de Saoedische USD 32.000.
De economische groei van Mexico is gematigd geweest, gemiddeld 2 tot 3 procent per jaar, beperkt door veiligheidsproblemen, infrastructuurtekorten en periodieke beleidsonzekerheid. Het door Vision 2030 gedreven investeringsprogramma van Saoedi-Arabië heeft de afgelopen jaren dynamischere groei gegenereerd, vooral in niet-oliesectoren.
Bevolking en demografie
De Mexicaanse bevolking van 130 miljoen is bijna vier keer zo groot als de Saoedische 33 miljoen. Het demografische profiel van Mexico omvat een grote bevolking op arbeidsleeftijd, die arbeid levert aan zowel binnenlandse maakindustrie als, historisch, de Verenigde Staten via migratie. De geografische nabijheid van Mexico tot de Amerikaanse markt is zijn belangrijkste structurele economische voordeel.
De bevolking van Saoedi-Arabië is kleiner, maar profiteert van hogere koopkracht per hoofd en een snel groeiende consumentencultuur, gedreven door sociale liberalisering en ontwikkeling van de entertainmentsector. Beide landen staan voor de uitdaging voldoende hoogwaardige banen te creëren voor jonge bevolkingen.
Olieproductie en energie
De Saoedische olieproductiecapaciteit van meer dan 12 miljoen vaten per dag en reserves van 267 miljard vaten liggen ver boven de Mexicaanse productie van ongeveer 1,7 miljoen vaten per dag en reserves van 6 miljard vaten. De Mexicaanse oliesector, beheerd via het staatsbedrijf Pemex, heeft decennia van dalende productie doorgemaakt uit de rijpe Cantarell- en Ku-Maloob-Zaap-velden. Pemex draagt meer dan USD 100 miljard aan schuld, waardoor het een van ’s werelds meest schuldbelaste oliemaatschappijen is.
De Mexicaanse energiehervorming van 2013-2014, die de sector opende voor private en buitenlandse investeringen, werd onder latere regeringen gedeeltelijk teruggedraaid. Saudi Aramco heeft daarentegen operationele efficiëntie van wereldklasse behouden en zijn raffinage- en internationale portefeuille uitgebreid. Het contrast in prestaties van nationale oliemaatschappijen behoort tot de scherpste in de mondiale petroleumindustrie.
Economische diversificatie
De Mexicaanse economie is aanzienlijk gediversifieerd buiten olie. Maakindustrie is goed voor ongeveer 17 procent van het bbp. Mondiaal concurrerende sectoren zijn autoproductie, waarbij Mexico de zevende voertuigproducent ter wereld is, luchtvaart, elektronica en medische hulpmiddelen. De concurrentiekracht van de Mexicaanse maakindustrie wordt versterkt door vrijhandelsakkoorden zoals USMCA, lage arbeidskosten ten opzichte van de VS en Canada, en geografische nabijheid tot de grootste consumentenmarkt ter wereld.
De Saoedische diversificatie is recenter en kapitaalintensiever. Investeringen onder Vision 2030 in toerisme, entertainment, technologie en defensieproductie moeten nieuwe sectoren bouwen die Mexico over decennia van industriebeleid en handelsintegratie ontwikkelde. De Saoedische verplaatsing van productiecapaciteit richting de MENA-regio spiegelt de Mexicaanse rol als productieplatform voor Noord-Amerika.
Staatsvermogen
Het Saoedische PIF beheert meer dan USD 930 miljard. Mexico heeft geen vergelijkbaar staatsvermogensfonds. Het Mexicaanse olierente-stabilisatiefonds is tijdens budgettaire stress herhaaldelijk aangesproken en houdt nog minimale activa aan. De begrotingspositie van Mexico, gekenmerkt door gematigde overheidsschuld maar beperkte spaarbuffers, contrasteert met het substantiële Saoedische staatsvermogen en de lage schuldratio’s.
Handel en integratie
De handelsintegratie van Mexico is buitengewoon. De totale handel overstijgt 75 procent van het bbp, met meer dan 80 procent gericht op de Verenigde Staten. USMCA biedt preferentiële markttoegang en afstemming van regelgeving, waardoor Mexico is getransformeerd tot maakindustrieplatform voor Noord-Amerikaanse toeleveringsketens.
De Saoedische handel is minder geïntegreerd in één enkel blok, maar profiteert van economische coördinatie binnen de GCC en groeiende handel met Azië. De inspanningen van het Koninkrijk om regionale hoofdkantoren aan te trekken en zich als logistiek knooppunt te ontwikkelen, weerspiegelen de ambitie om dieper geïntegreerd te raken in mondiale handelsnetwerken.
Bilaterale betrekkingen
Saoedisch-Mexicaanse bilaterale economische banden zijn relatief bescheiden. Saoedi-Arabië levert petroleum aan Mexico in perioden waarin binnenlandse productie tekortschiet, en wederzijdse investeringen blijven beperkt. Beide landen werken met elkaar via G20- en OPEC+-kaders. De omstreden deelname van Mexico aan OPEC+-productieverlagingsakkoorden heeft soms frictie veroorzaakt, omdat Mexico zich verzette tegen proportionele productieverminderingen.
Investeringsimplicaties
Mexico biedt investeerders toegang tot Noord-Amerikaanse toeleveringsketens, een grote binnenlandse markt en kostenefficiënte maakindustrie. Saoedi-Arabië biedt door petroleum gesteunde budgettaire kracht, transformatief groeimomentum en markttoegang tot MENA. Beide markten dragen risico’s van opkomende markten, maar van verschillende aard: Mexicaanse risico’s concentreren zich rond beleidsonzekerheid, veiligheid en afhankelijkheid van de VS, terwijl Saoedische risico’s verband houden met blootstelling aan olieprijzen en uitvoering van hervormingen. Investeerders gericht op maakindustrie kunnen de gevestigde industriële basis van Mexico verkiezen, terwijl investeerders in kapitaalprojecten en diensten de Saoedische pijplijn aantrekkelijker kunnen vinden.