De Saoedische obligatie- en sukukmarkt heeft zich snel ontwikkeld tot een van de belangrijkste markten voor vastrentende waarden binnen het universum van opkomende markten. Het staatsuitgifteprogramma van het Koninkrijk, zowel in binnenlandse instrumenten in Saoedische riyal als in internationale obligaties in Amerikaanse dollars, geeft investeerders blootstelling aan een van de hoogst gewaardeerde staatskredieten in het Midden-Oosten. Bedrijfsuitgifte door Saoedische banken, staatsbedrijven en private ondernemingen heeft het aanbod aan vastrentende beleggingsmogelijkheden voor binnenlandse en internationale investeerders verbreed.
Staatsuitgifte
De Saoedische overheid begon in 2015 met reguliere binnenlandse obligatie-uitgifte toen de daling van de olieprijs fiscale financieringsbehoeften creëerde. Het National Debt Management Center (NDMC) beheert het schuldprogramma van de overheid en voert regelmatige veilingen uit van in Saoedische riyal luidende sukuk en obligaties met uiteenlopende looptijden. Het binnenlandse programma heeft een rentecurve opgebouwd van kortlopende instrumenten tot dertigjarige looptijden, waardoor een prijsreferentiepunt voor de bredere markt voor vastrentende waarden ontstaat.
Internationale uitgifte in Amerikaanse dollars is sinds 2016 een vast onderdeel, toen Saoedi-Arabië zijn eerste internationale obligatieplaatsing uitvoerde, destijds de grootste staatsobligatie ooit uit een opkomende markt. Latere uitgiften omvatten conventionele obligaties en sukuk, met looptijden van vijf tot veertig jaar. Deze instrumenten zijn genoteerd aan internationale beurzen, waaronder de London Stock Exchange, en komen in aanmerking voor opname in grote obligatie-indexen.
De Saoedische kredietrating, toegekend door de drie grote ratingbureaus, weerspiegelt de aanzienlijke buitenlandse reserves van het Koninkrijk, de gematigde schuld-bbp-ratio en de structurele steun van olie-inkomsten en de vermogensbasis van het Public Investment Fund. De koppeling van de riyal aan de Amerikaanse dollar biedt duidelijkheid over valutarisico voor investeerders in instrumenten in riyal.
Bedrijfs- en institutionele uitgifte
Saoedische banken zijn actieve uitgevers van zowel conventionele obligaties als sukuk en gebruiken kapitaalmarkten om kredietgroei te financieren en aan regulatoire kapitaaleisen te voldoen. Tier 1- en Tier 2-kapitaalinstrumenten van Saoedische banken bieden hogere rendementen dan staatspapier, met kredietrisico dat past bij de sterke financiële positie van de Saoedische bankensector.
Staatsbedrijven, waaronder Saudi Aramco, de Saudi Electricity Company en verschillende door PIF gesteunde entiteiten, hebben zowel binnenlandse als internationale schuld uitgegeven. Aramco’s obligatie-uitgiften hebben veel belangstelling van investeerders getrokken vanwege het kasstroomprofiel en strategische belang van het bedrijf. Bedrijfsuitgifte door private Saoedische ondernemingen is toegenomen, al blijft de markt gedomineerd door overheidsgerelateerde entiteiten en banken.
Sukukmarkt
Sukuk, het sharia-conforme alternatief voor conventionele obligaties, vormen een aanzienlijk deel van de Saoedische vastrentende uitgifte. Sukukstructuren verschillen in complexiteit; de meest voorkomende zijn ijarah, gebaseerd op lease, murabaha, gebaseerd op kostprijs-plus-financiering, en wakala, gebaseerd op agentschap. De Saoedische sukukmarkt is een van de grootste ter wereld, en het staatsprogramma voor sukuk van het Koninkrijk vormt de benchmark voor de mondiale markt voor islamitische financiering.
Investeerders die niet vertrouwd zijn met sukuk moeten weten dat de economische substantie sterk lijkt op conventionele vastrentende instrumenten, maar dat de juridische structuur verschilt. Sukukhouders bezitten een aandeel in een onderliggend actief of project, en rendementen worden gestructureerd als winst in plaats van rente. Ratingbureaus beoordelen sukuk met methodologieën die rekening houden met deze structurele verschillen, maar doorgaans uitkomen op ratings die gelijkwaardig zijn aan de conventionele verplichtingen van de uitgever.
Toegangskanalen
Internationale institutionele investeerders krijgen toegang tot Saoedische binnenlandse obligaties en sukuk via het Qualified Foreign Investor-programma of via swapregelingen met Saoedisch vergunde effectenmakelaars. Deelname aan veilingen op de primaire markt is doorgaans beperkt tot primaire dealers, maar handel op de secundaire markt is toegankelijk voor kwalificerende buitenlandse investeerders.
Internationale obligatie- en sukukuitgiften door Saoedische staats- en bedrijfsentiteiten zijn toegankelijk via de standaardinfrastructuur van internationale markten voor vastrentende waarden. Deze instrumenten worden gecleard via Euroclear en Clearstream, waardoor afwikkeling voor internationale investeerders relatief eenvoudig is. Minimale coupures voor internationale uitgiften liggen doorgaans op niveaus voor professionele investeerders.
Particuliere en kleinere institutionele investeerders kunnen blootstelling aan Saoedische vastrentende waarden krijgen via obligatie-ETF’s en beleggingsfondsen die Saoedisch staats- en bedrijfspapier in hun portefeuilles opnemen. Obligatie-indexen voor opkomende markten die Saoedi-Arabië omvatten, bieden gediversifieerde blootstelling naast andere kredieten uit opkomende markten.
Beleggingsafwegingen
Belangrijke aandachtspunten voor investeerders in Saoedische vastrentende waarden zijn de gevoeligheid van de kredietwaardigheid van de staat voor olieprijzen, de implicaties van de riyal-dollar-koppeling voor monetair beleid, de ontwikkeling van de binnenlandse secundaire markt voor liquiditeit en de structurele kenmerken van sukukinstrumenten. De fiscale positie van Saoedi-Arabië is onder Vision 2030 materieel versterkt, maar het langetermijnbeeld blijft gekoppeld aan de mondiale energietransitie en het tempo van economische diversificatie.
De binnenlandse secundaire markt voor obligaties en sukuk is liquider geworden, maar blijft minder ontwikkeld dan staatsobligatiemarkten in vergelijkbare economieën. Bied-laatspreads kunnen ruimer zijn voor minder verhandelde uitgiften, en de infrastructuur voor marketmaking groeit, maar heeft nog niet de diepte van rijpere markten voor vastrentende waarden bereikt.
Kredietrisicobeoordeling moet rekening houden met het kader voor overheidsgerelateerde entiteiten, waarin impliciete of expliciete staatssteun het kredietprofiel van grote bedrijfsuitgevers beïnvloedt. De methodologie van ratingbureaus voor overheidsgerelateerde entiteiten in Saoedi-Arabië past doorgaans een steunopslag toe die de kredietspread verkleint ten opzichte van zelfstandige bedrijfsprofielen.